Powieść z polityką w roli głównej
Powieść z polityką w roli głównej
Cykl: Blogowe spotkania literackie
Co powiecie na powieść, w której polityka gra pierwsze skrzypce? Dzisiaj opowiem o wrażeniach po lekturze książki Dymgła. Kryminał polityczny Zofii Mierzejewskiej i Andrzeja Janusza Mierzejewskiego. Ukazała się nakładem Wydawnictwa Sorus w 2024 roku. Spotkanie z tą publikacją z pewnością spodoba się osobom, które lubią zagłębić się w świat intryg rozgrywających się na scenie politycznej. Przy tym jest to lekka, mało wymagająca lektura z wartką akcją. Czyta się naprawdę szybko.
Lektura powieści Dymgła. Kryminał polityczny jest moim pierwszym spotkaniem z twórczością Zofii Mierzejewskiej i Andrzeja Janusza Mierzejewskiego. Jest to jednocześnie ich pierwsza wspólna książka. Współautorka ma na koncie takie publikacje, jak wspomnienia Daleka, Daleka. List do Stalina (2014) czy zbioru wierszyków dla dzieci Na pchlim targu (2020). Andrzej Janusz Mierzejewski także ma w swoim dorobku zbiory wierszyków dla dzieci: Pytanki wydumanki (2020), Mniemanki zagadanki (2021). Autor serii książeczek-kolorowanek dla najmłodszych Słucham. Powtarzam. Koloruję. Napisał również fantazję klerykalną Adam i Ewa, czyli Tutti kaput (2021).
Kreację bohaterów uważam za udaną. Są ciekawi, nieszablonowi. Czytelnik przygląda się bliżej wykreowanym przez autorów politykom z tej bardziej konserwatywnej strony sceny politycznej. Przekonuje się lub podtrzymuje dotychczasowe przekonanie, że polityka, to nie tylko idee, które bombardują nas z rozgłośni radiowych, czy telewizorów. To świat brutalny, w którym intryga goni intrygę, a na każdego znajdzie się teczka pełna faktów, które mogą zaszkodzić. W tej przestrzeni z pewnością cel uświęca środki. Tym celem jest przekonanie ludzi do idei, przekonań i zyskania jak największego poparcia wśród wyborców. Taki obraz polityki wyłania się z książki Dymgła. Kryminał polityczny.
Poznajemy również bohaterów przez pryzmat ich życia osobistego. Życia pełnego przeciwności losu, wyzwań. W tej przestrzeni nawet politycy przybierają bardziej ludzką twarz. Poznajemy życie rodzinne bohaterów. Jesteśmy świadkami tych mniej oficjalnych spotkań. Główny bohater Piotr na scenie politycznej jest strategiem nastawionym na osiągnięcie celów. Jednak przychodzi mu mierzyć się również z poczuciem straty, w samotności. Dlaczego?
Paweł, brat bliźniak Piotra był wytrawnym politykiem, taktykiem i strategiem przekonanym o swojej wyjątkowości. Nieoczekiwanie podejmuje decyzję, której następstwem jest jego śmierć. Z pewnością znacie historie, w których bliźniacy lub bliźniaczki zamieniały się rolami. W wypadku ginie Paweł, który wcielił się w rolę Piotra. Oficjalnie umiera więc Piotr. Piotr, który musi teraz żyć życiem Pawła. Jak Piotr poradzi sobie w nowej roli? Przekonajcie się.
Zamiana ról sprawia, że bohater musi przeżywać żałobę w samotności. Udaje przed współpracownikami. Przed rodziną. Tęskni za bratem, brakuje mu rozmów z nim. Tęsknota i samotność są bardzo wyraziście osadzona w fabule książki. Szczególnie we fragmentach, z których lepiej poznajemy bohatera. Fragmentów ukazujących myśli czy obawy Piotra.
Historię możemy poznać z wielu perspektyw, nie tylko z punktu widzenia głównego bohatera. Także osób z jego środowiska. Narrator jest wszechwiedzący, więc czytelnik ma większą wiedzę od samego Piotra. To sprawia, że akcja nabiera tempa. Nie brakuje intryg. Pojawia się także motyw domniemanego zamachu, powstaje nawet komisja, która ma zbadać sprawę. Widać inspirację polską sceną polityczną, a nawet jej dosyć karykaturalny obraz.
Książka jest napisana językiem przystępnym, co sprawia, że nie jest tekstem wymagającym. Publikację pomimo wielu zawiłości fabularnych czyta się lekko i szybko. Może książka trąci kryminałem, ale typowym kryminałem nie jest. Owszem są zagadki, które – z konieczności – rozwiązuje główny bohater, ale nie tylko on szuka informacji. Bieg fabuły odkrywa przed czytelnikiem wiele mniejszych i większych tajemnic. Trudno jednoznacznie określić, które z nich są mniej, a które bardziej ważne dla historii. Najważniejszym motywem przewodnim zdaje się być zamiana ról dwóch braci.
Dziękuję za egzemplarz recenzencki Wydawnictwu Sorus.
