Śledztwo na obcasach i sztuka w opałach. O komedii kryminalnej Katarzyny Mikiewicz
Śledztwo na obcasach i sztuka w opałach. O komedii kryminalnej Katarzyny Mikiewicz
Cykl: Blogowe spotkania literackie
Lekka, wciągająca i pełna humoru – Maszkara Katarzyny Mikiewicz to udany debiut. Odkryj historię, w której małżeński kryzys, pasja do malarstwa i rodzinny testament tworzą mieszankę idealną na (nie tylko) wrześniowe popołudnia. Książka ukazała się w tym roku nakładem Wydawnictwa LeTra.
Autorka powieści pod tytułem Maszkara jest Częstochowianką. Tytuł, który ukazał się nakładem Wydawnictwa LeTra w tym roku, jest pierwszą książką Katarzyny Mikiewicz i mam nadzieję, że nie ostatnią. Tę komedię kryminalną czyta się lekko i szybko. Podczas lektury poznamy interesujących bohaterów i niespodziewane zwroty akcji. Nie brakuje dystansu i poczucia humoru, czyli wszystkiego, co można lubić w komediach.
Kogo poznamy? Między innymi Wandę i Bogdana, którzy są małżeństwem. W ich związku nie układa się najlepiej, a rozwód jest tylko kwestią czasu. Bohaterka bezskutecznie próbuje zaistnieć jako malarka i jest tym często zajęta, a jej mąż coraz częściej rozmyśla o życiu bez żony. Pewnego dnia Wanda poznaje wpływowego mecenasa sztuki i – wydawać by się mogło – otrzymuje szansę na długo wyczekiwaną karierę. W tym samym czasie kobieta podsłuchuje rozmowę męża z jego współpracownicą, która jest również jego kochanką. Dowiaduje się o planach związanych z jej przedwczesnym zgonem. Postanawia zrobić wszystko, by nie być ofiarą morderstwa. Unikając jednego zagrożenia, wpada w sam środek przestępczej intrygi.
Wandę czytelnik poznaje dzięki bieżącym wydarzeniom, które w sposób płynny są opisywane oraz poprzez retrospekcje przeszłości. Są one wplecione w sposób naturalny, wywoływane właściwie przez teraźniejsze wątki. Tak przed czytelnikiem zostaje przybliżona sytuacja rodzinna Wandy, w których nie brakuje scen pełnych humoru, tego, co charakterystyczne dla relacji rodzinnych, czyli bliskości, a jednocześnie narzekań i sytuacji nerwowych. Szczególnie ważnym wątkiem jest kwestia testamentu Alicji, który wywołuje sytuacje konfliktowe w rodzinie. Testamentu, który zostaje wręczony właśnie Wandzie.
Kolejnym równie ważnym wątkiem jest małżeństwo Wandy i Bogdana, które chyli się ku końcowi, choć mąż bohaterki najpierw pragnie się rozwodzić, po czym rezygnuje z tego pomysłu. Podejrzenie zamiaru odebrania żonie życia nie poprawia ich relacji, a sprawia, że Wanda traktuje każdy gest Bogdana z dużą dozą podejrzliwości. W śledztwie i w snuciu intryg pomaga jej najpierw przyjaciółka Magda, a potem również druga przyjaciółka Małgorzata. Jak możemy zauważyć, cały szkielet fabularny opiera się głównie na motywach obyczajowych, które stanowią podstawowy budulec fabuły.
Cieszę się, że w powieści pojawił się również motyw sztuki. Główna bohaterka stara się realizować w fachu malarskim i z pełnym zaangażowaniem oddaje się tej pasji. Bywa również krytyczna wobec swojej pracy twórczej. Do tego stopnia, że stara się bardzo odzyskać dzieło, z którego nie jest zadowolona. Ze sztuką ma związek intryga kryminalna, a bohaterka działając w dobrej wierze, wpada w kłopoty jeszcze bardziej. Moją uwagę zwrócił fakt, że bohaterowie niekiedy dochodzą do dosyć absurdalnych wniosków i osądów sytuacji, co wywołuje często zabawne sytuacje. To jest plus tej powieści.
Wątki obyczajowe, artystyczne i kryminalne cechuje uniwersalizm, co sprawi, że więcej czytelników chętnie sięgnie po Maszkarę. Ponadto podczas lektury przeniesiemy się do miasta, z którego pochodzi autorka książki, czyli do Częstochowy. Ta historia pozwala czytelnikowi odrobinę poznać to miejsce na mapie Polski, co jest niewątpliwie plusem. Pewnie się zastanawiacie, czy podczas czytania tej komedii kryminalnej poznacie stróżów prawa. Owszem. Również adwokata i prywatnego detektywa. Jakie role odegrają? Tego dowiecie się z książki Katarzyny Mikiewicz. Polecam lekturę, która z pewnością Was rozbawi i wciągnie.
Dziękuję za egzemplarz recenzencki Wydawnictwu LeTra.
