Małgorzata Kulisiewicz: Magia
Cykl: Blogowa czytelnia literacka

Niedawno obchodziliśmy Światowy Dzień Poezji ustanowiony przez UNESCO. Chciałabym zaprosić do lektury kolejnego wiersza Małgorzaty Kulisiewicz. Nosi tytuł Magia. Czytelnicy odnajdą go w ostatnim, dwujęzycznym zbiorze utworów poetyckich poetki pod tytułem Sennik Hoppera. Hepper’s Dream Book wydanym przez Fundację Duży Format w zeszłym roku.
Autorka porusza w wierszu kwestię wagi słowa. Utwór nie bez powodu zatytułowany jest Magia. Może słowo ma magiczną moc? Ma moc sprawczą, odzwierciedla rzeczywistość, może podnieść na duchu, ale również mocno zranić. Zadziałać destrukcyjnie. Może odzwierciedlać uczucia lub je wywołać. Może dać nadzieję lub ją odebrać. Zajrzyjmy do pierwszych wersów Małgorzaty Kulisiewicz: jedno słowo/ potrafi:/ wskrzesić/ wywołać lawinę/ zrazić/ obnażyć/ zbawić/ rozkochać (…).
Utwór poetki jest minimalistyczny, oszczędny w słowa, a jednocześnie oddaje istotę znaczenia roli słowa w życiu człowieka. To przecież za pomocą słów tak wiele można wyrazić. Słowa wyrażają, co czujemy, myślimy, a czasem mogą być rzucone w smutku, rozpaczy, czy gniewie. Wiersz pokazuje również, że ludzie powinni słowo darzyć szacunkiem, posługiwać się nimi w sposób odpowiedzialny: (…) nie wysadzaj słów w powietrze/ nie tnij/ nie szatkuj/ nie wdeptuj (…).
Przejdźmy do ostatniego fragmentu Magii: (…) drąż/ uskrzydlaj/ umieszczaj w kontekstach/ otulaj na dłoni/ jak bezbronne pisklę// nawet jedno słowo … Jednym ze sposobów pięknego korzystania ze słów jest pisanie, nie tylko poezji. Celebrowanie słowa. Zgłębianie ich. Porównanie słowa do bezbronnego pisklęcia może wskazywać na jego delikatność, kruchość. Jestem ciekawa Twojej interpretacji wiersza, Czytelniku.
Magia
jedno słowo
potrafi:
wskrzesić
wywołać lawinę
zrazić
obnażyć
zbawić
rozkochać
nie wysadzaj słów w powietrze
nie tnij
nie szatkuj
nie wdeptuj
drąż
uskrzydlaj
umieszczaj w kontekstach
otulaj w dłoni
jak bezbronne pisklę
nawet jedno słowo …
Małgorzata Kulisiewicz

Absolwentka filmoznawstwa i polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, autorka esejów i recenzji filmowych i literackich, publikacji historycznych, realizatorka reportaży telewizyjnych w TVP Kraków. Autorka książek poetyckich: Inni Bogowie, Kot Wittgensteina i inne wiersze, Ciasteczka z ironią, Sprzedawcy jaśminu, Kinoptycznie, polsko-angielskiej Sennik Hoppera. Hopper’s Dream Book oraz zbioru opowiadań dalEKOwzroczność. Publikowała też w licznych międzynarodowych i polskich antologiach poezji i prozy. Otrzymała liczne wyróżnienia za poezję i prozę. Tłumaczona na język angielski, niemiecki i grecki. Członkini Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Mieszka w Krakowie.
O autorze
Szczecinianka, blogerka, wierszokletka, dziennikarka, członkini Związku Literatów Polskich Oddziału w Szczecinie. Jej dziennikarski debiut miał miejsce w grudniu 2009 roku na łamach bezpłatnego kwartalnika fantastyczno-kryminalnego „Qfant” – ukazał się wtedy wywiad z pisarzem, Stefanem Dardą. W 2010 roku została wyróżniona w konkursie dla dziennikarzy obywatelskich „Żywe Miasto” zorganizowanym przez portal mmszczecin.pl za jeden z artykułów z cyklu „Ocalić od zapomnienia”, w którym pisała o zapomnianych i zaniedbanych zabytkach Szczecina. W dodatku kulturalnym „Poliartyzm” przy „Wieściach Polickich” pełniła funkcję redaktora naczelnego (2015-2016). Publikowała teksty prasowe również na łamach „Prestiżu. Magazynu Szczecińskiego”, „Wyjątku”, „Pryzmatu Literackiego”, Wieści Polickich” oraz pisała teksty dla „SzczecinBloga”. Prowadzi również bloga pod nazwą „Edis Anonima Art” na temat kultury i literatury, ale porusza sporadycznie inne tematy. Jej utwory poetyckie można znaleźć w „Pegazie Lubuskim”, „Poezji Dzisiaj”, almanachach Korytowskich Nocy Poetów oraz antologii „Przepływający świat słowa”. Wiersze w trzech edycjach Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Józefa Bursewicza „O Złotą Metaforę” znalazły się pośród „wierszy zauważonych”, a w czwartej jej zestaw został wyróżniony. Autorka tomów poezji „Roztańczony atrament” i „(nie) z tej bajki”. Inicjatorka akcji „Przygarnij wiersz – on nie gryzie”, która promowała poezję szczecińskich literatów.






