Emilia Mehmedov: święta
Cykl: Blogowa czytelnia literacka

Dzisiaj zapraszam do lektury kolejnego wiersza Emilii Mehmedov. Autorka pokazuje w swoich utworach własny odbiór rzeczywistości, a przy tym poszukuje swojej ścieżki. Gdzie tym razem zawędrujemy? W jaką przestrzeń? Mam przyjemność zaprezentować utwór święta, który znalazł się w zbiorze Głębiny wydanym przez Fundację Wspierania Kultury Noc Poetów w zeszłym roku.
W kalendarzu mamy wiele świąt i okazji do świętowania. Jednak podmiot liryczny podkreśla celebrowanie relacji, życia nie tylko w te dni. Zajrzyjmy do utworu: nie chcę szanować kobiet/ tylko w dzień kobiet/ a na Co Dzień/ nie chcę mówić >>Kocham Cię<</ tylko w walentynki/ a Od Serca/ nie chcę dawać prezentów/ tylko w urodziny/ a z Zaskoczenia/ nie chcę żartować/ tylko w prima aprilis/ a przez Całe Życie/ nie chcę tańczyć/ tylko w andrzejki czy w sylwestra/ a Tu i Teraz z Tobą.
Nie trzeba okazji, by cieszyć się obecnością, chwilami spędzonymi z drugim człowiekiem, dobrą zabawą, ofiarowywaniem prezentów komuś nam bliskiemu. Jak możemy przeczytać w utworze, (…) nie chcę żyć świętami/ chcę żyć Moim Sercem. To szczere wyznanie w formie wiersza może poruszyć serce, myśl. Może skłaniać do doceniania wspólnych chwil. Nie jest to wiersz, przy którym zanurzymy się w odkrywanie znaczeń, ale taki, który z pewnością płynie z głębi duszy. Nie bez powodu znalazł się w tomiku Głębiny. Do jakich refleksji Ciebie skłonił ten utwór, Czytelniku?
święta
nie chcę szanować kobiet
tylko w dzień kobiet
a na Co Dzień
nie chcę mówić „Kocham Cię”
tylko w walentynki
a Od Serca
nie chcę dawać prezentów
tylko w urodziny
a z Zaskoczenia
nie chcę żartować
tylko w prima aprilis
a przez Całe Życie
nie chcę tańczyć
tylko w andrzejki czy w sylwestra
a Tu i Teraz z Tobą
nie chcę żyć świętami
chcę żyć Moim Sercem
Emilia Mehmedov

Poetka urodziła się 5 lutego 2007 roku w Choszcznie. Wychowała się w Breniu. Kocha swoją malowniczą wieś. Skończyła Szkołę Podstawową im. Janusza Korczaka w Łasku. Aktualnie uczy się w ZS Nr 2 im. Noblistów Polskich w Choszcznie. Planuje w przyszłości studia. Kocha naturę, książki i pisarstwo. Pisze opowiadania, opisy ważnych wydarzeń kulturowych i pamiętniki. Wiersze kreśli od 2020 roku.
O autorze
Szczecinianka, blogerka, wierszokletka, dziennikarka, członkini Związku Literatów Polskich Oddziału w Szczecinie. Jej dziennikarski debiut miał miejsce w grudniu 2009 roku na łamach bezpłatnego kwartalnika fantastyczno-kryminalnego „Qfant” – ukazał się wtedy wywiad z pisarzem, Stefanem Dardą. W 2010 roku została wyróżniona w konkursie dla dziennikarzy obywatelskich „Żywe Miasto” zorganizowanym przez portal mmszczecin.pl za jeden z artykułów z cyklu „Ocalić od zapomnienia”, w którym pisała o zapomnianych i zaniedbanych zabytkach Szczecina. W dodatku kulturalnym „Poliartyzm” przy „Wieściach Polickich” pełniła funkcję redaktora naczelnego (2015-2016). Publikowała teksty prasowe również na łamach „Prestiżu. Magazynu Szczecińskiego”, „Wyjątku”, „Pryzmatu Literackiego”, Wieści Polickich” oraz pisała teksty dla „SzczecinBloga”. Prowadzi również bloga pod nazwą „Edis Anonima Art” na temat kultury i literatury, ale porusza sporadycznie inne tematy. Jej utwory poetyckie można znaleźć w „Pegazie Lubuskim”, „Poezji Dzisiaj”, almanachach Korytowskich Nocy Poetów oraz antologii „Przepływający świat słowa”. Wiersze w trzech edycjach Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Józefa Bursewicza „O Złotą Metaforę” znalazły się pośród „wierszy zauważonych”, a w czwartej jej zestaw został wyróżniony. Autorka tomów poezji „Roztańczony atrament” i „(nie) z tej bajki”. Inicjatorka akcji „Przygarnij wiersz – on nie gryzie”, która promowała poezję szczecińskich literatów.







