Poezja Hassanala Abdullaha w dwóch językach
Cykl: Blogowe spotkania literackie

Niedawno ukazał się tom poezji Hassanala Abdullaha pod tytułem Porozrzucane okruchy duszy. Czytelnik znajdzie w nim wiersze w języku polskim i angielskim. Przekładem twórczości autora na język polski zajęła się Katarzyna Georgiou. A angielski tytuł książki brzmi The Scattered Display of Limbs. Ukazała się nakładem Wydawnictwa Wierszobajędy.
Recenzję książki znajdziecie wkrótce na blogu, jednak dzisiaj chciałabym przytoczyć fragment utworu, który otwiera tomik poezji. Wiersza niosącego przesłanie uniwersalne, a jednocześnie wywołującego refleksję nad stanem współczesnej rzeczywistości. Dla każdego może być inna, ale przecież każdy chciałby doczekać tych piękniejszych wschodów słońca dominujących w życiu i lepszego czasu. Zajrzyjmy do wiersza: Czekam na coś lepszego:/ lepszy początek dnia,/ lepszy wieczór,/czekam na lepszą piosenkę,/ ptasie pióra,/ lepsze wersy poezji./ Czekam na pozytywne wiadomości/ z ostatniej chwili.// Czekam na coś lepszego:/ na lepsze popołudnie,/ świetlistą twarz,/ lepsze słowa, słoneczne niebo./ Czekam na lepszą książkę. (…).
O tomie Porozrzucane okruchy duszy…

Dziennikarz Marcin Szyndrowski pisze w posłowiu, że twórczość zawarta w tomie Porozrzucane okruchy duszy, (…) To nie jest poezja, która milczy – to poezja, która krzyczy. Krzyczy o gwałconych kobietach, dzieciach trafianych kulą, o bezimiennych migrantach tonących w morzach obojętności. Krzyczy do bogów, którzy milczą, nieważne czy w języku Koranu, Biblii czy Tory. Abdullah zanurza się w międzyreligijne archetypy wartości, które już dawno przestały być święte, a zaczęły być narzędziami przemocy i dominacji. Jego wersy są jak protest-songi rozpisane na ciszę. (…)
Chętnie czytam książki, które poruszają ważne i trudne tematy, kwestie, o których warto prowadzić dialog, bo tylko on jest w stanie doprowadzić do tego lepszego jutra. Do zmiany otaczającego nas świata na taki, w którym będzie nam się dobrze żyło. Takie właśnie początki dialogów znajdujemy w wielu gatunkach literackich, również w poezji.
Jak zapewnia Marcin Szyndrowski w ostatnim akapicie posłowia, (…) to tomik, który boli. Ale to ból potrzebny. To pozycja obowiązkowa. Dlatego, że prawdziwa. A prawda, choćby najstraszniejsza, powinna być słyszana. To poezja, która nie szuka zgody, tylko otwarcia. I jeśli miałaby zostać po nas tylko jedna książka – niech będzie taka. Te słowa przekonują do lektury poezji Hassanala Abdullaha. Wkrótce sama podzielę się z Wami wrażeniami z czytania. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tego autora.
Hassanal Abdullah – nie tylko poeta
Hassanal Abdullah jest bengalsko-amerykańskim poetą, powieściopisarzem, krytykiem literackim i tłumaczem. Jego wkład w literaturę przyniósł mu międzynarodowe uznanie, jest laureatem prestiżowych nagród. W 2016 roku został uhonorowany Homer European Medal of Poetry & Art na Międzynarodowym Festiwalu Poezji Jedwabnego Szlaku w Chinach. Jest laureatem takżę Labubhai Foundation Award (2013), Ianicius International Prize of Klemens Janicki (2021) na Międzynarodowym Festiwalu Poezji w Poznaniu, Paul von Heyse International Prize (2024) i Naji Naaman International Poetry Award in Creativity (2024).
Autor ponad 60 książek poetyckich, krytycznych i prozatorskich. Selected Poems (2. wyd., 2014) i The Twentieth Century Bengali Poetry (tekst bengalski, Mowla, 2015) należą do jego szeroko uznanych osiągnięć edytorskich i poetyckich. Dwujęzyczne zbiory — Breath of Bengal (CCC, 2000), Under the Thin Layers of Light (CCC, 2015), Swatantra Sonnets: Bengali with English Translation (Feral Press & CCC, 2017), Tension in Entangled Kites (Feral Press, 2021) i One Hundred Swatantra Sonnets (Dhouly Books, 2024) — są dostępne w głównych księgarniach i na Amazonie.
Także twórca eposu Nakhatra O Manushar Prochchhand – literackiej eksploracji relacji między istnieniem człowieka a wszechświatem, zainspirowanej teoriami naukowymi. Wprowadził również nową formę sonetu, Swatantra Sonnnet, zdefiniowaną prze schemat rymów abcdabc/efgdefg. Jego poezja została przetłumaczona na 16 języków i znalazła się w licznych międzynarodowych antologiach. Jako tłumacz przełożył na język bengalski dzieła Charlesa Baudelaire’a, Anny Akhmatowej, Stanleya Kunitza, Nazıma Hikmeta, Tomasa Tranströmera, Nicanora Parry, Wisławy Szymborskiej, Geralda Sterna i innych. Przetłumaczył również ponad 30 poetów bengalskich na język angielski. Jest redaktorem i założycielem Shabdaguchha, międzynarodowego dwujęzycznego magazynu poetyckiego, który prowadzi nieprzerwanie od 1998 roku.
Hassanal Abdullah z Katarzyną Georgiou spotkał się i nawiązał współpracę w 2019 roku w Polanicy Zdroju podczas XVI Międzynarodowego Festiwalu Poezji POECI BEZ GRANIC im. Andrzeja Bartyńskiego, który jest organizowany przez Dolnośląski Oddział Związku Literatów Polskich. Wrocławska poetka, absolwentka Seneca College w Toronto, nauczycielka wychowania przedszkolnego, anglistka i animatorka kultury od 2018 roku jest członkinią wspomnianej wcześniej organizacji literackiej. Nie po raz pierwszy przekładała na język polski twórczość Abdullaha. W 2021 roku ukazał się przełożony w całości na język polski tom Under the Thin Layers of Light pod szyldem jej wydawnictwa Wierszobajędy. Autorka książek ilustrowanych sztuką dziecięcą, humorystycznych wierszy w języku angielskim i tomików poetyckich.
Dziękuję za egzemplarz recenzencki tłumaczce Katarzynie Georgiou i Wydawnictwu Wierszobajędy.
O autorze
Szczecinianka, blogerka, wierszokletka, dziennikarka, członkini Związku Literatów Polskich Oddziału w Szczecinie. Jej dziennikarski debiut miał miejsce w grudniu 2009 roku na łamach bezpłatnego kwartalnika fantastyczno-kryminalnego „Qfant” – ukazał się wtedy wywiad z pisarzem, Stefanem Dardą. W 2010 roku została wyróżniona w konkursie dla dziennikarzy obywatelskich „Żywe Miasto” zorganizowanym przez portal mmszczecin.pl za jeden z artykułów z cyklu „Ocalić od zapomnienia”, w którym pisała o zapomnianych i zaniedbanych zabytkach Szczecina. W dodatku kulturalnym „Poliartyzm” przy „Wieściach Polickich” pełniła funkcję redaktora naczelnego (2015-2016). Publikowała teksty prasowe również na łamach „Prestiżu. Magazynu Szczecińskiego”, „Wyjątku”, „Pryzmatu Literackiego”, Wieści Polickich” oraz pisała teksty dla „SzczecinBloga”. Prowadzi również bloga pod nazwą „Edis Anonima Art” na temat kultury i literatury, ale porusza sporadycznie inne tematy. Jej utwory poetyckie można znaleźć w „Pegazie Lubuskim”, „Poezji Dzisiaj”, almanachach Korytowskich Nocy Poetów oraz antologii „Przepływający świat słowa”. Wiersze w trzech edycjach Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Józefa Bursewicza „O Złotą Metaforę” znalazły się pośród „wierszy zauważonych”, a w czwartej jej zestaw został wyróżniony. Autorka tomów poezji „Roztańczony atrament” i „(nie) z tej bajki”. Inicjatorka akcji „Przygarnij wiersz – on nie gryzie”, która promowała poezję szczecińskich literatów.





