
Jerzy Tawłowicz: Gramy w tym teatrze
Cykl: Blogowa czytelnia literacka
Ponownie zapraszam do Blogowej czytelni literackiej. Dzisiaj zaprezentuję wiersz Jerzego Tawłowicza pod tytułem Gramy w tym teatrze. Już sam tytuł wiele nam mówi. Przyrównywanie życia do książki, teatru, czy nawet – idąc z duchem czasu – do filmu zdarzało się już w literaturze. Jednak jest to niewątpliwie prawdziwe, choć wspomniane wytwory sztuki różni możliwość sprawowania nad nim kontroli. Życie – choć mamy na nie plan bardzo często – jest zwykle nie do końca przewidywalne. W tym tkwi jego piękno i brzydota jednocześnie. Każdy kolejny dzień jest niespodzianką, a my gramy swoje role… Zapraszam do lektury.
Gramy w tym teatrze
to nie jest test ani próbne wejście
to z krwi i kości dramat naszego istnienia
nieprawdopodobny już w samym założeniu
i niewyobrażalnie idiotyczny w trakcie
czeka nas tuż za rogiem za zakrętem drogi
niewidzialny lecz obecny
chcemy czy nie chcemy
ani go wyminąć ani kopnąć z rozmachem
ani udawać że się nie przytrafił
powiecie – zbyt kiczowaty ckliwy w złym guście
sytuacja wydumana i taka nieprawdziwa
nawet przez chwilę nikomu nie potrzebna
chyba że jako tło marnej groteski czy farsy
lecz już was wciągnął wir kolejnych aktów
kwestie gubicie w lesie a suflera nie ma
więc się tylko kłaniacie bez słowa przed finałem
zanim ktoś za was szepnie
……….. albo nie być
Jerzy Tawłowicz (1952 – 2012) – zakopiański poeta, fotografik, literat, artysta plastyk, muzyk, bard, aktor. Przewodnik tatrzański i członek Europejskiego Stowarzyszenia Przewodników Górskich (UMLA). Działacz społeczny i kulturalny, m. in. PTTK, Koła Przewodników Tatrzańskich, Związku Literatów Polskich, Speleoklubu Tatrzańskiego, Związku Podhalan, sędzia narciarski Polskiego Związku Narciarskiego. Autor licznych artykułów, felietonów, fraszek, tekstów poetyckich drukowanych w wielu periodykach, m.in. Podtatrzu (debiut), Dzienniku Polskim, Tygodniku Podhalańskim, Halach i Dziedzinach. Organizator spotkań literackich i wieczorków poetyckich połączonych z muzyką. Nagradzany w licznych konkursach literackich, juror wielu konkursów poetyckich. Zaangażowany w działalność i twórczość grupy teatralnej Scena A2 w Zakopanem, która obecnie nosi jego imię. Uhonorowany tytułem Zasłużony dla kultury podhalańskiej (2002). Autor zbiorów poetyckich: Anielskie pieśni w trawie (1995), Oswajanie żywiołów (1998), Szlifowanie garbu (2003), Serce z widokiem na Giewont (2011), Klucze w niepamięci (2013), Wiersze z zapamięci (2018) oraz zbioru wywiadów Przewodnicy Tatrzańscy (2014).
O autorze
Szczecinianka, blogerka, wierszokletka, dziennikarka, członkini Związku Literatów Polskich Oddziału w Szczecinie. Jej dziennikarski debiut miał miejsce w grudniu 2009 roku na łamach bezpłatnego kwartalnika fantastyczno-kryminalnego „Qfant” – ukazał się wtedy wywiad z pisarzem, Stefanem Dardą. W 2010 roku została wyróżniona w konkursie dla dziennikarzy obywatelskich „Żywe Miasto” zorganizowanym przez portal mmszczecin.pl za jeden z artykułów z cyklu „Ocalić od zapomnienia”, w którym pisała o zapomnianych i zaniedbanych zabytkach Szczecina. W dodatku kulturalnym „Poliartyzm” przy „Wieściach Polickich” pełniła funkcję redaktora naczelnego (2015-2016). Publikowała teksty prasowe również na łamach „Prestiżu. Magazynu Szczecińskiego”, „Wyjątku”, „Pryzmatu Literackiego”, Wieści Polickich” oraz pisała teksty dla „SzczecinBloga”. Prowadzi również bloga pod nazwą „Edis Anonima Art” na temat kultury i literatury, ale porusza sporadycznie inne tematy. Jej utwory poetyckie można znaleźć w „Pegazie Lubuskim”, „Poezji Dzisiaj”, almanachach Korytowskich Nocy Poetów oraz antologii „Przepływający świat słowa”. Wiersze w trzech edycjach Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Józefa Bursewicza „O Złotą Metaforę” znalazły się pośród „wierszy zauważonych”, a w czwartej jej zestaw został wyróżniony. Autorka tomów poezji „Roztańczony atrament” i „(nie) z tej bajki”. Inicjatorka akcji „Przygarnij wiersz – on nie gryzie”, która promowała poezję szczecińskich literatów.
Wspaniały Artysta, Poeta, a przede wszystkim Człowiek, ponad podziałami, łączący Ludzi poprzez swoją pasję i miłość do swojej Żony Anusi, Syna Piotra i całego Świata. Warto propagować Jego Sztukę, dziękuję Edytko.